Skip to main content

Tetova News

HEREZI (Në vend të demarshit për aktin vandal të 24 majit) - Agim Vinca

Agim Vinca

Sulmi në Shtëpinë e Alfabetit në Manastir ndodhi në Ditën e Shën Kirilit dhe Metodit, që
është festë zyrtare në shtetin fqinj me emrin FYROM.
Mesazhi i tij është i qartë: këtu s'ka vend për shkronjat shqipe!
Alfabeti cirilik s'i duruaka ato. Shkronjat shqipe! Mbase as latine.
Urrejtje, krim, barbari... Ç'është, vallë, kjo që ndodhi në Ditën e Shën Kirilit dhe Metodit në
Manastir?
Në "qytetin e konsujve", si e quajnë ata; seli e Vilajetit dhe e Kongresit, për ne. Aty ku burrat
nga të katër anët e Arbërisë morën vendimin historik të ABE-së.
Si mund të jenë të shenjtë ata që s'i durojnë dot të tjerët vetëm e vetëm pse janë
ndryshe?! Hiqjauni Kirilit dhe Metodit nofkën "Shën"! Hiqjauni aureolën pasardhësve të tyre
mesjetarë e modernë! Mos e mashtroni botën!
Ç'shenjtëri është kjo?
Sulmi vandal në Shtëpinë e Alfabetit në Manastir ndodhi në valën e fushatës zgjedhore
në Shqipëri. Në Shqipërinë shtetërore… Nuk pati reagime nga Tirana zyrtare. Atje bëhet garë
për vota; garë e ethshme. Në të vërtetë luftë për pushtet. Tash njëzet e tre vjet, e tash njëqind
vjet!
Lëngon alfabeti shqip. Alfabetin shqip s'ka kush e mbron! Shkronjat shqipe po përgjaken
edhe në shekullin e 21-të! Si në kohën e turkut; si në kohën e Kralit; si në kohën e
"Vozhdit"… Dhe të shkërbyesit të tij namqorr nga qyteti buzë Vardarit, mbushur dëng me
kuaj, luaj e luftëtarë legjendarë.
Sheshe, hotele e stadiume me emra të bujshëm: Leka i Madh, Filipi i Dytë, Buqefal… Hip
këtu e shih Stambollin!
Në shtetin me emrin FYROM çelin si akaciet iluzionet. Dhe paradokset mbijnë si kërpudhat
pas shiut!
Sondazhet thonë se shqiptarët janë populli më i urryer; Shqipëria shteti më armiqësor!
Sa të marrë që janë, o Zot! Ç'heretikë!
Herezi është me siguri dhe kjo që bëj unë!
Demarsh në vargje a p(r)oemë postmoderne?!


(Prishtinë, 29. 5. 2013)

Popular posts from this blog

Petro Marko dhe Heminguej, nga dy botë të kundërta

Virion Graçi
Tekstet romanore të Petro Markos, i janë nënshtruar diktatit të ashpër redaksional, për pasojë janë tjetërsuar. Kanë ndërhyrë në titujt, duke i rekomanduar lexuesit konotacione të tjera ideo-emocionale, ndryshe nga konceptimi autorial; kanë dërguar në brumatricet e letrës libra të porsabotuar; kanë ndërhyrë në brendinë e veprës duke tjetërsuar personazhe protagonistë duke shfytyruar natyrën e marrdhënieve midis tyre

Për shkak të skualifikimit politiko-policor të Petro Markos në periudhën e totalitaritzmit të shpallur, qëndrimi i kritikës zyrtare dhe institucioneve shtetërore të kulturës ndaj krijimtarisë së tij, në rastet më afirmative ka qenë i cunguar, minimalist; rëndom mbi autorin kanë mbizotëruar ato që Prof. A. Plasari, saktësisht i ka quajtur së fundmi burgjet e padeklaruar të P. Markos… P. Marko, pas traditës tepër modeste e modeleve rrëfimtare anakroniko-anemike të romanit shqip deri atëherë, vitalizoi rrëfimin epik, dëshmoi siguri artistike e mjeshtëri të lartë; ka…

ANALIZË ESTETIKE E LAHUTËS SË MALCIS TË GJERGJ FISHTËS

Xhelal Zejneli


Ka të tillë që Fishtën e kanë cilësuar si figurën më të madhe dhe më të fuqishme të letërsisë shqiptare (shqipe) të gjysmës së parë të shekullit XX. Studiuesit si EqremÇabej, Benedikt Dema, Françesko Ercole, Maksimilian Lamberci, Zef Skiroi, Ernest Koliqi, Georg Shtadmyleri, Zef V. Nekaj, Xhuzepe Gradilone, Ignjac Zamputi, Tonin Çobani, Aurel Plasari etj. janë marrë me krijimtarinë letrare të Gjergj Fishtës në periudha të ndryshme: para Luftës së Dytë Botërore, pjesërisht gjatë luftës, pas luftës, d.m.th. në vitet 1945-91, si dhe në periudhën e pluralizmit politik. Siç dihet, në vitet 1945-90, krijimtaria letrare e Fishtës në Shqipërinë moniste nuk ka qenë lëndë studimi e kritikës letrare shqiptare. Në periudhën në fjalë, vepra e Fishtës është studiuar në mënyrë të njëanshme dhe me kritere jashtëletrare dhe joartistike.
Me krijimtarinë e Fishtës janë marrë studiues shqiptarë, por edhe studiues të huaj, sidomos italianë, austriakë dhe gjermanë. Sipas studiuesve të sipërthë…

FILOZOFIA E BUKURISË - Isuf Luzaj

Fragmente nga libri Filozofia e bukurisë
Bukuria është ajo e vërtetë që u pëlqen të gjithëve, pa pasur ata konceptin e së vërtetës logjike. Nga të gjitha magjitë, kjo është më e sinqertë: Gjykimi i shijes është i pavarur nga koncepti përkufizues i perfeksionit, sepse, kur një objekt deklarohet i pëlqyer, i bukur, me të gjitha endjet e ëndërrimit, kurrë s’është i qartë, i pastër, as i sigurt, pa asnjë përse! Shija fiton shumë kur bashkohet me estetikë, me intelekt aq më mirë, saqë pranohet nga të gjithë pa dhënë shpjegim, pa dhënë arsye, sepse s’ka rregulla, s’ka ligje që të përcaktojnë se çfarë është e bukura. Një këngë? Një pikturë? Një lule? Një flutur? Ç’është bukuria? Dhe përse është ashtu? Për ngjitje shpirtërore në sfera ekstaze, për lutje para altarit, përgjunjjeje namazi, që i flasin misterit gjithë popujt një gjuhë? Bukuria dhe sublimja vijnë në ujdi, janë mrekulli që vënë paqe midis perëndive.
Bukuria që frymëzon poetin ngjan të jetë përfaqësuese absolute e një koncepti të pakuf…