Skip to main content

Tetova News

Fatos Tarifa boton “Shkencat e Shoqërisë”

“Shkencat e shoqërisë: Sociologjia si disiplinë integruese për studimin e jetës shoqërore” është libri më i ri i sociologut Fatos Tarifa, në bashkëpunim me një grup sociologësh të famshëm amerikanë. Ky vëllim prej 700 faqesh, i cili promovohet sot në  Universitetin Europian të Tiranës, është përgatitur nga Tarifa, drejtor i Institutit të Studimeve Sociale dhe të Politikave në Universitetin Europian të Tiranës, në bashkëpunim me 25 sociologë amerikanë, ndër të cilët disa, si: Immanual Wallerstein, Amitai Etzioni, Randall Collins, Arne Kalleberg, Pepper Schwartz, Susan Silbey, George Steinmetz, Bryan Turner etj. Libri shoqërohet nga një parathënie prej sociologut të famshëm, lordit Anthony Giddens. Ky libër i kushtohet sociologjisë, si një shkencë e përgjithshme mbi shoqërinë, si edhe shkencave të tjera shoqërore dhe disiplinave humane, me të cilat sociologjia ka lidhje të ngushta dhe shkëmben informacion, perspektiva teorike dhe metoda studimore. Një libër i tillë është i pari i këtij lloji që botohet jo vetëm në Shqipëri, por edhe jashtë saj. Edhe pse marrëdhëniet mes sociologjisë dhe disiplinave të veçanta sociale apo humane janë trajtuar në artikuj apo kapituj librash të veçantë, kryesisht në Shtetet e Bashkuara, deri më sot nuk është botuar ndonjë libër që ta trajtojë këtë subjekt kaq gjerësisht dhe në mënyrë integrale. I prodhuar nga shtëpia botuese “Onufri”, libri “Shkencat e shoqërisë” është botuar nën kujdesin e Akademisë Shqiptare të Arteve dhe Shkencave, anëtarë të së cilës janë, përveç autorit kryesor të këtij vëllimi, Fatos Tarifa, edhe disa nga autorët që kanë kontribuar për të, si Anthony Giddens, Amitai Etzioni dhe Bryan Turner. Ky vëllim pritet të botohet vitin e ardhshëm në anglisht në Shtetet e Bashkuara. Shumë sociologë të njohur kanë dhënë për të vlerësime të larta.

Flurudha

Popular posts from this blog

Drejtshkrimi i 1973-shit kërkon redaktim të thellë

Profesor Mehmet Çeliku sjell një studim mbi politikat gjuhësore dhe debatet e sotme mbi rishikimin e standardit të shqipes “Drejtshkrimi i gjuhës shqipe”, 1973 ka nevojë për një redaktim të thellë. Materiali ilustrues duhet zëvendësuar në një masë të konsiderueshme, duke u përditësuar me një material të ri nga stile të ndryshme, duhen hequr shumë shembuj e fjalë periferike që nuk janë të ditës a karakteristike për standardin e si rrjedhim, pa asnjë interes, duhen hequr e zëvendësuar shembujt dhe emërtimet e shumta të politizuara dhe të vjetruara të institucioneve si: kooperativa bujqësore, PPSH, Byroja Politike, Komiteti Qendror, sekretari i parë i Komitetit Qendror të Partisë së Punës së Shqipërisë, sekretari i Komitetit Qendror të Partisë së Punës së Shqipërisë, hidrocentrali “Lenin” ose parulla komuniste “të jetojmë, të punojmë si revolucionarë”, terma gjuhësorë të kapërcyer si nyja e prapme, përemër i pakufishëm, numëror rreshtor etj., në vend të mbaresave shquese …”. Këto janë dis…

Petro Marko dhe Heminguej, nga dy botë të kundërta

Virion Graçi
Tekstet romanore të Petro Markos, i janë nënshtruar diktatit të ashpër redaksional, për pasojë janë tjetërsuar. Kanë ndërhyrë në titujt, duke i rekomanduar lexuesit konotacione të tjera ideo-emocionale, ndryshe nga konceptimi autorial; kanë dërguar në brumatricet e letrës libra të porsabotuar; kanë ndërhyrë në brendinë e veprës duke tjetërsuar personazhe protagonistë duke shfytyruar natyrën e marrdhënieve midis tyre

Për shkak të skualifikimit politiko-policor të Petro Markos në periudhën e totalitaritzmit të shpallur, qëndrimi i kritikës zyrtare dhe institucioneve shtetërore të kulturës ndaj krijimtarisë së tij, në rastet më afirmative ka qenë i cunguar, minimalist; rëndom mbi autorin kanë mbizotëruar ato që Prof. A. Plasari, saktësisht i ka quajtur së fundmi burgjet e padeklaruar të P. Markos… P. Marko, pas traditës tepër modeste e modeleve rrëfimtare anakroniko-anemike të romanit shqip deri atëherë, vitalizoi rrëfimin epik, dëshmoi siguri artistike e mjeshtëri të lartë; ka…

FILOZOFIA E BUKURISË - Isuf Luzaj

Fragmente nga libri Filozofia e bukurisë
Bukuria është ajo e vërtetë që u pëlqen të gjithëve, pa pasur ata konceptin e së vërtetës logjike. Nga të gjitha magjitë, kjo është më e sinqertë: Gjykimi i shijes është i pavarur nga koncepti përkufizues i perfeksionit, sepse, kur një objekt deklarohet i pëlqyer, i bukur, me të gjitha endjet e ëndërrimit, kurrë s’është i qartë, i pastër, as i sigurt, pa asnjë përse! Shija fiton shumë kur bashkohet me estetikë, me intelekt aq më mirë, saqë pranohet nga të gjithë pa dhënë shpjegim, pa dhënë arsye, sepse s’ka rregulla, s’ka ligje që të përcaktojnë se çfarë është e bukura. Një këngë? Një pikturë? Një lule? Një flutur? Ç’është bukuria? Dhe përse është ashtu? Për ngjitje shpirtërore në sfera ekstaze, për lutje para altarit, përgjunjjeje namazi, që i flasin misterit gjithë popujt një gjuhë? Bukuria dhe sublimja vijnë në ujdi, janë mrekulli që vënë paqe midis perëndive.
Bukuria që frymëzon poetin ngjan të jetë përfaqësuese absolute e një koncepti të pakuf…