Skip to main content

Tetova News

Sokol Olldashi, poezitë që shkruante për vdekjen

Sokol Olldashi

“Do të ndez më pas një qiri/ Një cigare me qiririn të ndez/ E paketën në plis do ta fsheh/ Që ta pi pasi të vdes”. I njohur për dashurinë e tij për duhanin, që nuk e ndante nga dora, Sokol Olldashi ka shkruar me mjeshtëri një poezi për vdekjen. Që sigurisht do ta takonte një ditë, por jo aq shpejt, jo mbrëmjen e 20 nëntorit 2013. Gazetari i mirënjohur, Ilirjan Agolli, ka gjetur ndoshta formën më të veçantë për ta kujtuar Olldashin, duke sjellë për përdoruesit e shumtë të rrjeteve sociale disa nga poezitë më të bukura të ish-kolegut. Njëra prej këtyre poezive duket si përshkrim i përcjelljes së vetë Olldashit në banesën e fundit, kur i vëllai i hodhi mbi arkivol cigaret e tij të pandashme.
Debati
Ndërkohë, vdekja e Olldashit ka filluar t’ia lërë vendin një debati, si për vetë dinamikën e aksidentit, ashtu edhe për zhvillimet politike që mund të pasojnë. Një pjesë e medias është vënë nën akuzë për një raportim joprofesional dhe të mangët, ndërsa politika ka nisur të hedhë shigjetat e para të helmatisura. Nëse Olldashi ishte i vetëm ose jo në automjetin që e dërgoi drejt vdekjes dhe një intervistë e pritshme, ku ai do të fliste për zhvillimet në Partinë Demokratike, mbeten dy pikat me pikëpyetjen më të madhe. E në rast se ato që Olldashi do të thoshte në intervistë vetëm mund të hamendësohen, ajo që ndodhi natën e 20 nëntorit vetëm duhet zbardhur. Miqtë e tij përsërisin me nxitim se Sokol Olldashi ishte i vetëm në automjet, ndërsa policia ka qenë pasive në publikimin e një raporti përfundimtar mbi ngjarjet. Nga ana e tyre, organet hetimore është raportuar se po sigurojnë edhe tabulatet telefonike të personave, të cilët mbërritën të parët në vendin e ngjarjes.
Partia Demokratike
Forca më e madhe e opozitës duket e tronditur për atë që ndodhi më 20 nëntor, ndonëse Sokol Olldashi nuk ishte i preferuari i udhëheqjes së re dhe të vjetër të Partisë Demokratike. Sidoqoftë miqtë dhe shokët në PD nuk i mungonin Olldashit dhe tronditja mbetet e lartë. Politikanë të ndryshëm kanë komentuar se PD humbi një nga alternativat, për sa kohë Olldashi shihej si rival i Lulzim Bashës në zhvillimet e ardhshme të opozitës. Ai u ndesh me Bashën në korrik dhe doli nga gara i humbur, por me një deklaratë që shigjetonte Sali Berishën dhe pasuesin e tij për zgjedhjet jo të drejta brenda partisë, që sapo kishte humbur zgjedhjet.

Poezi nga Sokol Olldashi

(nga vëllimi poetik TEATRI I HIJEVE)

Të DIELËN

Do të shkoj në varreza të dielën,
Pa dalë dielli ende në ndajnatë,
S’do ta zgjoj rojen syfjetur,
Qetësisht do ta mbyll portën prapë.

Do të eci i heshtur ndër varre,
Në mes emrash që të shumtën s’i njoh.
Pak vend bosh do gjej të ngul kryqin,
Në dheun nga shirat bërë llohë.

Do të ndez më pas një qiri,
Një cigare me qiririn të ndez,
E paketën në plis do ta fsheh,
Që ta pi pasi të vdes.

E do të ik…

FUNERAL TRIPTIK

Popujt janë kortezhe të përmortshme,
Grumbuj Dykëmbëshash pas një arkivoli që vrapon.
Ata e vranë,
E përcjellin,
E qajnë.
Në fund të fundit me dhé Ata e mbulojnë.
Prifti bën Meshën e Fundit.
U uron krimbave oreks.
… … … … …
Jeta është një vdekje në marshim,
Një hipokrizi funebre nga pas,
Mbi të cilën
Zotat pshurrin në formë shiu,
Njerëzit në formë lotësh.
… … … … …
Unë jam një funeral i gjatë,
Një qefin i dalë nga një maternitet,
Në emër të Atit, Birit, Shpirtit të Shenjtë,
AMEN… … …

TË PAKTËN TI

Mos më mundo më kot, nënë!
Mos më fol
Për pranverë,
Lule,
Qiej të kaltër,
Zogj,
Mirësi!
Mos më gënje, të lutem,
As për Mujër, Halilër,
Që kasaphanën ta ndërrojnë me kasaphanë,
Për ëngjëj çengelë,
Ku varur rrinë kombet,
Si lopë të rrjepura, me miza ndër zorrë!

Mos më gënje, zemër!
Të paktën ti …

U JAP NJERËZVE SHANSIN E FUNDIT

Larg do të iki.
Larg kohës,
Larg tingullit,
Larg dritës,
Larg jetës.
Në inekzistencën
E çastit,
Qetësisë,
Errësirës,
Në abstraksionin e humbjes,
Për të mos kuptuar asgjë
Nga ligësia juaj naive,
Nga hipokrizia e lindur.
Më pas do të kthehem,
E
Në qofshi
Siç jeni,
Rishtaz do të shkoj
Për të mos u kthyer kurrë më.

TEATRI I HIJEVE

Rolet u ndanë keq në Skenën e Madhe
Që në fillim.
Më pas
Gjithçka kish marrë fund
E s’mund të çbëhej.
Regjisori
Këtë e kuptoi i fundit
Ndaj kur sipari u ngrit
Iku
Duke thënë se do të kthehej
Pas Shfaqjes.

Tirana Observer

Flurudha

Popular posts from this blog

Drejtshkrimi i 1973-shit kërkon redaktim të thellë

Profesor Mehmet Çeliku sjell një studim mbi politikat gjuhësore dhe debatet e sotme mbi rishikimin e standardit të shqipes “Drejtshkrimi i gjuhës shqipe”, 1973 ka nevojë për një redaktim të thellë. Materiali ilustrues duhet zëvendësuar në një masë të konsiderueshme, duke u përditësuar me një material të ri nga stile të ndryshme, duhen hequr shumë shembuj e fjalë periferike që nuk janë të ditës a karakteristike për standardin e si rrjedhim, pa asnjë interes, duhen hequr e zëvendësuar shembujt dhe emërtimet e shumta të politizuara dhe të vjetruara të institucioneve si: kooperativa bujqësore, PPSH, Byroja Politike, Komiteti Qendror, sekretari i parë i Komitetit Qendror të Partisë së Punës së Shqipërisë, sekretari i Komitetit Qendror të Partisë së Punës së Shqipërisë, hidrocentrali “Lenin” ose parulla komuniste “të jetojmë, të punojmë si revolucionarë”, terma gjuhësorë të kapërcyer si nyja e prapme, përemër i pakufishëm, numëror rreshtor etj., në vend të mbaresave shquese …”. Këto janë dis…

Petro Marko dhe Heminguej, nga dy botë të kundërta

Virion Graçi
Tekstet romanore të Petro Markos, i janë nënshtruar diktatit të ashpër redaksional, për pasojë janë tjetërsuar. Kanë ndërhyrë në titujt, duke i rekomanduar lexuesit konotacione të tjera ideo-emocionale, ndryshe nga konceptimi autorial; kanë dërguar në brumatricet e letrës libra të porsabotuar; kanë ndërhyrë në brendinë e veprës duke tjetërsuar personazhe protagonistë duke shfytyruar natyrën e marrdhënieve midis tyre

Për shkak të skualifikimit politiko-policor të Petro Markos në periudhën e totalitaritzmit të shpallur, qëndrimi i kritikës zyrtare dhe institucioneve shtetërore të kulturës ndaj krijimtarisë së tij, në rastet më afirmative ka qenë i cunguar, minimalist; rëndom mbi autorin kanë mbizotëruar ato që Prof. A. Plasari, saktësisht i ka quajtur së fundmi burgjet e padeklaruar të P. Markos… P. Marko, pas traditës tepër modeste e modeleve rrëfimtare anakroniko-anemike të romanit shqip deri atëherë, vitalizoi rrëfimin epik, dëshmoi siguri artistike e mjeshtëri të lartë; ka…

FILOZOFIA E BUKURISË - Isuf Luzaj

Fragmente nga libri Filozofia e bukurisë
Bukuria është ajo e vërtetë që u pëlqen të gjithëve, pa pasur ata konceptin e së vërtetës logjike. Nga të gjitha magjitë, kjo është më e sinqertë: Gjykimi i shijes është i pavarur nga koncepti përkufizues i perfeksionit, sepse, kur një objekt deklarohet i pëlqyer, i bukur, me të gjitha endjet e ëndërrimit, kurrë s’është i qartë, i pastër, as i sigurt, pa asnjë përse! Shija fiton shumë kur bashkohet me estetikë, me intelekt aq më mirë, saqë pranohet nga të gjithë pa dhënë shpjegim, pa dhënë arsye, sepse s’ka rregulla, s’ka ligje që të përcaktojnë se çfarë është e bukura. Një këngë? Një pikturë? Një lule? Një flutur? Ç’është bukuria? Dhe përse është ashtu? Për ngjitje shpirtërore në sfera ekstaze, për lutje para altarit, përgjunjjeje namazi, që i flasin misterit gjithë popujt një gjuhë? Bukuria dhe sublimja vijnë në ujdi, janë mrekulli që vënë paqe midis perëndive.
Bukuria që frymëzon poetin ngjan të jetë përfaqësuese absolute e një koncepti të pakuf…